Trauma to naturalna reakcja organizmu na zaistniałą zagrażającą mu sytuację, w której rezultacie następuje trwała zmiana w psychicznym funkcjonowaniu człowieka. Integralność psychiczna zostaje rozbita, na skutek wyparcia – odseparowania od całości doświadczenia – zbyt trudnej do przetworzenia emocji. Brak możliwości wyrażenia niewyobrażalnego, sprawia, że energia emocji wypartego wspomnienia zostaje zapisana w ciele i będzie powracać dopóty, dopóki nie znajdzie ujścia w spójnej narracji, nadającej sens doświadczonemu cierpieniu.

Obecność jednej dorosłej osoby, która staje się widzącym i rozumiejącym świadkiem doświadczenia jest w stanie zatrzymać proces wnikania traumy w tkanki ciała ofiary.

Cicho, cicho… to słowa, które słyszałam w dzieciństwie od dorosłych, gdy w domu po raz kolejny
dochodziło do wybuchu agresji. To, co miało koić i dawać poczucie bezpieczeństwa, paradoksalnie odebrało je na długie lata. Ubieranie historii w słowa trwa nadal.